Uitgeleide doen en andere afscheidsrituelen
Uitgeleide doen betekent: iemand een laatste stuk begeleiden bij het weggaan. Bij een afscheid gaat het om het moment waarop uw dierbare voor het laatst vertrekt, en de mensen om hem of haar heen meelopen of een erehaag vormen. Het is een van de eenvoudige rituelen die een afscheid persoonlijk kunnen maken.
Is er net iemand overleden? Lees eerst wat u nu kunt doen, of bel ons, dag en nacht: 0314 700 524.
Wat is uitgeleide doen?
Het woord uitgeleide komt van uitgeleiden: iemand een stukje vergezellen als hij of zij vertrekt, al is het maar tot de deur. Bij een overlijden is het een laatste groet. De mensen die er zijn, begeleiden uw dierbare samen het laatste stuk.
Vaak gebeurt dat met een erehaag: twee rijen mensen, aan weerszijden van de weg die de kist of de rouwauto neemt. Er wordt niet veel gezegd. Het gaat om het samen staan en het nakijken.
Momenten waarop het kan
- Bij het vertrek van huis. Uw dierbare gaat voor het laatst de deur uit, bijvoorbeeld van thuis of van een zorginstelling naar de plek waar hij of zij tot de uitvaart ligt. Familie, buren of verzorgenden staan langs de weg naar buiten.
- Na de plechtigheid. De kist wordt naar buiten gedragen of gereden, en de aanwezigen staan aan weerszijden. Zo loopt iedereen nog één keer met uw dierbare mee, of kijkt de rouwauto na.
- Langs de route. Mensen staan langs de weg die de rouwauto rijdt, bijvoorbeeld bij het huis, de straat of een plek die voor uw dierbare belangrijk was. Op een rouwkaart staat dan vaak een tijd en een plek.
Een uitgeleide kan groot zijn, met collega’s, een vereniging of de hele straat, of heel klein, met alleen de naaste familie.
Een informeel afscheid
Niet ieder afscheid heeft een plechtigheid met sprekers en een vast programma. Bij een informeel afscheid komen mensen samen, thuis of op een andere plek, en nemen ze op hun eigen manier afscheid: met een kop koffie, een verhaal, een foto. Een uitgeleide aan het eind kan zo’n samenzijn een duidelijk slot geven.
Andere rituelen die troost kunnen geven
Een ritueel hoeft niet groot of bijzonder te zijn. Het gaat erom dat het past bij uw dierbare en bij de mensen die afscheid nemen. Een paar voorbeelden:
- Kaarsen aansteken. Iedereen steekt een kaars aan en noemt eventueel een herinnering. Dat kan tijdens de plechtigheid, maar ook later, op een verjaardag of sterfdag.
- Iets meegeven. Een brief, een tekening van een kleinkind of een klein persoonlijk voorwerp in de kist. Vraag vooraf na wat er mee mag.
- Een bloem bij de kist. Ieder legt een bloem neer bij het laatste afscheid. Het is eenvoudig, en ook kinderen kunnen meedoen.
- Samen zingen of luisteren. Een lied dat uw dierbare mooi vond, samen gezongen of in stilte beluisterd.
- Een moment van stilte. Soms zegt een minuut waarin niemand iets zegt het meest.
- Later: een plek om naartoe te gaan. Een boom planten in de eigen tuin, een herinneringsdoos met foto’s en voorwerpen, of een wandeling langs een plek die voor uw dierbare belangrijk was.
Twijfelt u of iets mag of kan op de plek van de uitvaart? Begraafplaatsen, crematoria en aula’s kunnen eigen regels hebben. Vraag het ons gerust.